Η ενδοσκοπική ή ελάχιστα επεμβατική χειρουργική  (MIS – Mininally Invasive Surgery) γίνεται όλο και πιο δημοφιλής. Από τη στιγμή που η πρώτη ενδοσκοπική χολοκυστεκτομή πραγματοποιήθηκε στις αρχές της δεκαετίας του 1980, οι ενδοσκοπικές τεχνικές έχουν κυριαρχήσει σχεδόν σε όλους τους τομείς της χειρουργικής. Ενόψει της εξαιρετικά ταχείας προόδου στα τεχνικά μέσα, η εξέλιξη αυτών των καινοτόμων διαδικασιών φαίνεται να είναι ασταμάτητη.

Στη χειρουργική του θυρεοειδούς, οι εφαρμογές αυτές ξεκίνησαν αργότερα. Είναι πολύ πιο δύσκολο να βρεθεί μια ενδοσκοπική πρoσπέλαση στον θυρεοειδή αδένα κυρίως λόγω της θέσης στο ανθρώπινο σώμα. Όλος ο χώρος που απαιτείται για χειρισμούς πρέπει να δημιουργηθεί, επειδή δεν υπάρχει φυσική κοιλότητα.

Η ενδοσκοπική θυρεοειδεκτομή εφαρμόζεται από τα τέλη της δεκαετίας του ‘ 90. Οι ελάχιστα επεμβατικές χειρουργικές επεμβάσεις του τραχήλου μπορούν να ταξινομηθούν σε άμεση/τραχηλική προσέγγιση και έμμεση/εξωτραχηλική προσέγγιση. Η άμεση προσπέλαση περιλαμβάνει μια μικρή τομή που γίνεται στον λαιμό, ενώ η εκτομή του αδένα πραγματοποιείται με τον συμβατικό τρόπο, αν και με τη χρήση ενδοσκοπικών οργάνων. Η εξωτραχηλική προσπέλαση περιλαμβάνει την μασχαλιαία, την οπισθοωτιαία και την προσπέλαση από την θηλή του μαστού. Η εξέλιξη της εξωτραχηλικής χειρουργικής του θυρεοειδούς είναι ένα μεγάλο βήμα προς την καλύτερη αισθητική έκβαση. Ωστόσο, αυτές οι τεχνικές ουσιαστικά μετακίνησαν τις τομές από την περιοχή του τραχήλου στην μασχάλη ή στο στήθος όπου είναι ακόμα ορατές. Επιπλέον, δεν εκπληρώνουν πλήρως τον όρο «ελάχιστα επεμβατική», επειδή συνδέονται με εκτεταμένες παρασκευές στην περιοχή του θώρακα και του λαιμού, οπότε είναι μάλλον πολύ πιο επεμβατικές για τους ασθενείς. Ενώ λοιπόν η ενδοσκοπική θυρεοειδεκτομή μπορεί να μην είναι μια καινοτόμα τεχνική, η διαστοματική ενδοσκοπική θυρεοειδεκτομή είναι μια πρόσφατη εξέλιξη, πραγματικά απαλλαγμένη από τομές στο δέρμα και ουλές.

Ο κύριος στόχος της καινοτομίας ήταν η εισαγωγή μιας τεχνικής εκτομής του θυρεοειδούς που να πληρεί τα ακόλουθα κριτήρια: α) σεβασμός στα χειρουργικά ανατομία και ελαχιστοποίηση του χειρουργικού τραύματος  β) Η ίδια η πρόσβαση θα πρέπει να είναι κοντά στον θυρεοειδή αδένα για να επιτευχθεί μια ελάχιστα επεμβατική διαδικασία γ) Η επίτευξη ενός βέλτιστου αισθητικού αποτελέσματος μπορεί να επιτευχθεί μόνο με την εκτέλεση μιας επέμβασης χωρίς εμφανή τομή δ) το επιθυμητό αισθητικό αποτέλεσμα θα πρέπει να επιτυγχάνεται με το ελάχιστο δυνατό τραύμα ε) Ο ελάχιστα επεμβατικός χαρακτήρας αυτής της προσπέλασης και το βέλτιστο αισθητικό αποτέλεσμα δεν μπορεί να επιτευχθεί εις βάρος της ασφάλειας του ασθενούς.

Η τεχνική που ανταποκρίνεται σε όλα τα παραπάνω κριτήρια είναι η διαστοματική, επειδή η απόσταση μέχρι τον θυρεοειδή αδένα είναι μικρή, αποφεύγοντας έτσι εκτεταμένες παρασκευές. Επιπλέον, ο βλεννογόνος του στόματος μπορεί να συρραφεί εύκολα και έχει την ιδιότητα να επουλώνεται  χωρίς να αφήνει ορατές ουλές.

Τα κριτήρια επιλογής των ασθενών είναι συγκεκριμένα και διεθνώς περιλαμβάνουν μικρή διάμετρο του αδένα, όγκος θυρεοειδούς ≤ 45mL, μέγεθος όζου ≤ 50mm, καλοήθης όζος, ενώ τα τελευταία χρόνια προστίθενται και επιλεγμένες περιπτώσεις κακοήθειας. H TOETVA (TransOral Endoscopic Thyroidectomy Vestibular Approach) πραγματοποιείται μέσω μιας τεχνικής τριών trocar που τοποθετούνται στο κάτω χείλος του στόματος. Η πίεση παροχής CO2 είναι χαμηλή. Ο πρόσθιος τραχηλικός χώρος παρασκευάζεται από το κάτω χείλος έως το στέρνο, και πλαγίως προς τους στερνοκλειδομαστοειδή μύες. Η θυρεοειδεκτομή διενεργείται πλήρως ενδοσκοπικά χρησιμοποιώντας συμβατικά ενδοσκοπικά όργανα. Διεγχειρητική νευροπαρακολούθηση χρησιμοποιείται για την ταυτοποίηση τόσο των άνω όσο και των κάτω λαρυγγικών νεύρων. Το παρασκεύασμα εξάγεται από την κεντρική τομή εντός ενδοσκοπικού σάκου. Ο ασθενής εξέρχεται την επόμενη ημέρα με οδηγίες για επανεξέταση όπως και στην συμβατική ανοικτή θυρεοειδεκτομή. Παρότι τεχνικά δυσκολότερη, οι αναμενόμενες διεγχειρητικές και μετεγχειρητικές επιπλοκές δεν διαφέρουν από αυτές της συμβατικής θυρεοειδεκτομής καθώς βασικές ανατομικές δομές όπως αγγεία, νεύρα, παραθυρεοειδείς αδένες, αναγνωρίζονται ευκολότερα λόγω του μεγεθυμένου ενδοσκοπικού οπτικού πεδίου.

Συμπερασματικά, η διαστοματική ενδοσκοπική θυρεοειδεκτομή αποτελεί μια ασφαλή καινοτόμο μέθοδο με συγκεκριμένες ενδείξεις. Βασική προϋπόθεση αποτελεί η διενέργειά της αποκλειστικά από εξειδικευμένο και άριστα εκπαιδευμένο χειρουργό. Τυγχάνει ολοένα και ευρύτερης αποδοχής παγκοσμίως, όχι μόνο για τα ισάξια αποτελέσματα σε σύγκριση με την ανοιχτή θυρεοειδεκτομή, αλλά και για το μοναδικό αισθητικό αποτέλεσμα. Αποτελεί μέχρι σήμερα την μόνη μέθοδο θυρεοειδεκτομής χωρίς τομή στο δέρμα και χωρίς εμφανή ουλή.

Στείλτε μήνυμα